Hij vouwt zijn handen samen op de dikke buik. De rugleuning van zijn bureaustoel neigt naar achteren en als reactie weer wat naar voren. Op het bureau een schrijfmachine met een blanco vel papier erin. Op de grond een ouderwetse kartonnen prullenmand: vol. De versheid van zijn besluiteloosheid neemt vergeelde vormen aan in zijn brein. ‘In welk licht zal ik mijn verhaal schrijven?’ mompelt hij bij het opstaan. Voor de zoveelste keer. Hij schenkt nog maar eens een kopje thee in, loopt terug en gaat op de hoek van het krakende bureau zitten, dat je zowel antiek als brandhout kunt noemen.
Het begint te schemeren, hij drukt de schakelaar van de bureaulamp in, die straks op de eettafel tafellamp heet…


Recente reacties