Of het aangeboren is of dat het zich later ontwikkeld heeft kan ik je niet vertellen. Overal waar ik kom, hetzelfde liedje. Of ik alleen ben of met meerdere mensen het maakt totaal niet uit. Het lijkt wel een mondiale afspraak waarbij ik altijd het slachtoffer ben. Keer op keer ben ik degene die wordt gekozen. Blijkbaar heb ik het ook doorgegeven. De uitwerking verschilt van tijd tot tijd. Hetzelfde is echter wel zonder uitzondering jeuk en uit de kluiten gewassen bulten, zeg maar plakkaten.
Nee, mijn verstandhouding met muggen is uiterst beroerd te noemen. Zij mogen mij wel, ik mag hen totaal niet. Sterker nog, ik voel een onbedwingbare drang om dergelijk ongedierte uit te roeien, zonder enig voorbehoud!
Hier nog eentje, Luc. Veel insecten die onuitgenodigd naar binnen komen, probeer ik altijd netjes weer buiten te zetten. Bij muggen mep ik erop los.
Ik ben bereid om bloed te doneren, echter niet aan muggen.
… waarbij ik HET altijd HET slachtoffer ben …
Vanochtend nog een electrische vliegenmepper gekocht.
Dat zegt genoeg. Overigens gebruik ik dat ding ook voor (brom)vliegen. Die harige kamikazepiloten, die je potenwrijvend uitdagen als ze heel even stilzitten.