De ansichtkaart kent een bijzondere geschiedenis en kent zijn oorsprong rond jaren 1880 in Duitsland en Oostenrijk. Toentertijd ook in Nederland aanzichtkaart genoemd. De achterkant was volledig gereserveerd voor adressering. Andere tekst was niet toegestaan conform de postwetgeving. Pas later kwam de tweedeling met ruimte voor tekst. De voorzijde was lang beeldbepalend voor zowel zicht als boodschap.
Ansichtkaarten werden ook al snel gebruikt door kunstenaars om hun werk te verkopen, als kostwinning, zelfs om in leven te blijven.
Voor Joseph Beuys was het meer dan dat. Hij beschouwde de ansichtkaart (Künstlerpostkart) als een zelfstandige kunstuiting. Het stelde mensen in staat goedkoop een kunstwerk aan te schaffen. Voor musea is het een ideaal distributiemiddel om kunst onder de aandacht te brengen.

Recente reacties