Boven op de top tikt hij het Gipfelkreuz aan. Finally. Snel nog even het Gipfelbuch invullen en een stempel scoren en dan hup naar de volgende berg. Maar eerst omlaag. Haast rennend, de wandelstokken tikken het ritme op het stenen pad. Berg twee is een peulenschil, een berg van niks … en toch een drieduizender. Maar ja, bijna veertig jaar ervaring met bergbeklimmen maakt zelfs bergen nederig. Met dit verschil dat ze nooit zullen buigen. Daarvoor zijn ze dan weer net iets te arrogant. Jazeker. Arrogant. Ook bergen kunnen dat zijn. Ze nemen sowieso alle menselijke vormen en karakters aan. Ze binden de mens aan de berg zogezegd. En sommige bergen zijn ware snelbinders. Dat komt door hun gigantische aantrekkingskracht. Hip.

Recente reacties