In de achtertuin kijkt hij voor zich uit: ‘Ik kan me eigen nog prima redden hier.’
‘Ja, pa, maar als het zover is dan…’
‘Dan wat?’
‘Het is niet zo ver, dat scheelt.’
‘Nu zeg je twee keer zover, wie wordt er nu vergeetachtig?’
‘Ik bedoel dat het hier niet ver vandaan is. Wel kleiner.’
‘Wat maakt het uit hoe ver het is? Mag ik soms een weekendje met verlof naar mijn oude huis? Breng mij maar gelijk weg: geen toespraken. Ik weet toch van niets meer.’
‘Dat weet je niet.’
‘Dat gaat boven mijn hemelse pet, jongen.’
‘Daar geloof je toch niet in?’
‘Waarin?’
‘De hemel.’
‘Ik gun je graag een hemelse vader.’
‘Ik ga, pa.’
‘Sluit de deur!’
« Voor of tegen
Taaltweetverdriet »
« Voor of tegen Taaltweetverdriet »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Politiek
De achtertuin (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Voor of tegen Taaltweetverdriet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties