‘Kan ik je koffie aanbieden?’
‘Lekker, daar heb ik wel zin in.’
‘Heb je er iets in?’
‘Nee, alleen koffie. Je woont hier leuk trouwens.’
‘Och, het is niet zo heel groot maar het is wel eigendom en ik ben er heel tevreden mee, ik woon hier graag.’
‘Wat is dat aan de muur?’
‘Dat is de oorkonde die vader kreeg toen hij geridderd werd. Veertig jaar trouwe dienst, dat hoor je nergens meer’
‘Die moet je toch terugsturen na overlijden?’
‘Je moet het eremetaal retourneren aan de Kanselarij der Nederlandse Orden, de oorkonde mag je houden, vandaar dat hij daar hangt.
‘Een eerbetoon aan je vader?’
‘Ja, zo zou je het kunnen noemen. Ik ben hem sowieso niet vergeten.’
« Het mag gerust veel minder zijn
Snertprijs »
« Het mag gerust veel minder zijn Snertprijs »
Cultuur, Eten & drinken, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Teken aan de wand
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Het mag gerust veel minder zijn Snertprijs »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi eerbetoon. Al krijg je een lintje tegenwoordig niet meer bij een dienstverband van 40 jaar of meer. Ik heb het voor een medewerker van ons bedrijf destijds (denk zo’n 15 jaar geleden) aangevraagd, maar als de persoon naast zijn ‘gewone’ werk geen vrijwilligerswerk o.i.d. verricht, zit een lintje er niet in…
Alhoewel, dat was toen en in onze gemeente. Ervaring leert mij ook dat regels nu en dan kunnen veranderen.
Ja, die oorkonde is oeroud, dus andere tijden.
Luc, ik weet totaal niet hoe dit werkt.
Gelukkig is het allemaal fictief. 😉