Natuurlijk was Mickey ten zeerste vereerd dat de grote tovenaar Merlijn hem – een eenvoudige leerling – had uitverkoren om een belangrijk ingrediënt te halen voor zijn geheime toverdrank.
Hij gaf zijn paard de sporen en reed dagenlang naar het noorden tot hij de groene heuvels zag opdoemen. Zijn zoektocht kon eindelijk beginnen. Langs een smal pad werd de weg versperd door een woest grommende beer. Wat een mazzel. Zonder enige aarzeling trok Mickey zijn dolk en doodde het dier.
Berenklauw, een eigenaardig ingrediënt waar Merlijn om gevraagd had, dacht hij.
Op de terugweg zag hij planten die hij nog nooit eerder had gezien: ‘Waarom neem ik er niet enkele mee naar huis, wie weet kan Merlijn deze ook ergens voor gebruiken.’


Tsja wie weet…
De slotzin zorgt voor een glimlach. ‘gaf hem de sporen’ maakt het beeldend en geeft het verhaal vaart. Mooi.
Door je omschrijving van de omgeving voelt het alsof ik mee rij op het paard.
Leuk sprookje.
Grappig einde. Alsof Mickey niet zeker wist welk soort berenklauw er werd bedoeld.
Revisited, inderdaad.
Ik herkende het stukje direct. Grappig dat Alice zowel toen (7 maanden geleden) als nu reageert.
https://120w.nl/2023/ingredient/
haha… Ja zeg inderdaad! Mijn geheugen werkt niet zo goed (of nou ja, anders) dan het jouwe, Ewald 🫣
Alice, mijn langetermijngeheugen is als dat van een olifant. Het geheugen op de korte termijn laat het soms wel afweten… ☺