Vroeger in de kerk prevelden we het al; door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld, daarom smeek ik U heilige God almachtig…
Waanzin natuurlijk, ik was nog geen tien en schuld was iets wat je broer of zus je gaf als iemand stout was geweest. Maar dat soort opvoeding doet je met tevredenheid luisteren naar een mea culpa. NS en ProRail hebben toegegeven dat ze het niet goed hebben gedaan. Voortaan zullen ze nog beter hun best doen. Tweede-Kamerleden hebben met grote tevredenheid geluisterd naar de topmannen. Door hun schuld, door hun schuld, door hun eigen grote stomme schuld. De directeuren zijn niet ontslagen, en schuld is iets wat je jezelf geeft om je hachje te redden.


Ik dacht het wel….roomse opvoeding, dat/dit krijg je er dan van.
Het kaartenhuis van de Rooms-Katholieke kerk, welk ze ook nog eens zelf gebouwd hebben.
Wat een parallel naar de NS en Pro-rail. Nu maar afwachten welke schandalen ze tot ontslag dwingt. Sinds ik weet hoe ze hun infrastruktuur opgebouwd hebben, rij ik vrijwillig met de auto en ga ik gerust in een file staan.