Vaak denk ik terug aan betere tijden. De tijd dat mijn vader nog onder ons was bijvoorbeeld. Een man met visie.
Ik zou er van alles over kunnen vertellen. Misschien ben ik geworden wat hij helemaal niet wou. Hoe dan ook, het is zoals het is. In zijn ogen was ik een gifmenger. Feitelijk gezien juist. Dan weer noemde hij mij een oen. Feitelijk weer juist. Ik vraag me af of hij de producten die ik probeer te slijten lekker zou hebben gevonden. Zoveel soorten, zoveel om rekening mee te houden. Mijn werk als oenoloog, wie had dat gedacht, hier in de vaderlandse heuvels? Gelukkig hoeft er geen lijst met ingrediënten op het etiket te staan. Je moest eens weten.
Met glimlach gelezen. Je bent niet alleen oenoloog, maar je slijt het ook nog.
Ik ben dol op wijn, maar met die van jou pas wel ik wel op.
Het lijkt me geen toeval dat je een zin gebruikt uit het prachtige lied Papa van Stef Bos: *Misschien ben ik geworden…*
Voor een oen een heel aardig stukje, Luc.
Luc, ja soms verlang je nog weleens terug. Mooi stukje.
Dank je Levja. Als non alcoholicer heb ik me vaak afgevraagd waarom er geen ingrediënten vermeldt worden. Bestrijdingsmiddelen in overvloed! Proost!
Het is nooit verkeerd om je ouders liefdevol te eren Lousjekoesje.
Hartelijk dank, Ewald. Inderdaad niet slecht voor iemand die het spul niet drinkt…
Han, herinneringen levend houden, daar gaat het om.
Mooi liefdevol over je vader geschreven. Tja, en dat je ouders veel weten, kom je pas achter als je zelf een hogere leeftijd hebt bereikt.
Maar eh Luc, er zitten toch alleen druiven in wijn??
Ja, dat zou je denken, Alice maar er zitten zoveel bestrijdingsmiddelen op die druiven dat het schier onmogelijk is om dat op een enkel etiket te plaatsen. Maar ga gerust je gang hoor…ik sla over.