Ik herinner me winkels, die ouderwetse waar personeel in rondliep. Waar ze je vriendelijk aankeken over een goedgevulde toonbank. De mensen konden voor de gekste boodschappen komen. Een Ma Floddertype dat krent’nbief wilde bij de slager (red.: corned beef). Kroot’n bij de groenteman voor opa met de rode wangen. Bij de bakker dagelijks twee broene stoet’n voor de moeder met haar kindjes op sleeptouw.
Toen ik krentenbaard had kreeg ik een krentenbol en een heel aandachtige knipoog van de bakkersvrouw. Wat voelde ik me daar volwassen van, ook al was ik zes.
Als ik nu bij Dirk mijn boodschappen scan, zie ik de bedrijfsleidster over alle anonimiteit heen kijken. Ze houdt alles op afstand in de gaten, en zegt niets.
« Dwdd
Afgedwaalde kerstgedachten »
« Dwdd Afgedwaalde kerstgedachten »
Communicatie
Boodschappen doen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Dwdd Afgedwaalde kerstgedachten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ook hier weer, Berdien: ‘Ieder voordeel heeft zijn nadeel en elk nadeel heeft zijn voordeel.’
Ook ik mis de gezellige ouderwetse winkels. Daarom ga ik nog graag naar de markt. Daar is de bakker nog de bakker, de groentekraam is vol met verse groente en fruit. Ook kaas met eigen kraam, vis en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik heb een heel fijne super in de buurt, nee, ik noem geen namen, alles bij de hand. Ook het zelfscannen gebruik ik veelal. En ja, soms word ook ik gecontroleerd. Logisch, wat er wordt ook hiermee proletarisch gewinkeld.
~Toen ik krentenbaard had~ Misschien ook weer een uitdrukking die ik niet ken. Ik denk eerder een krentenbaard.
En wel tussen had en kreeg een komma.
Tussen twee werkwoordsvormen die niet tot hetzelfde gezegde behoren, staat meestal een komma. De komma geeft duidelijk aan wat tot welk deel van de zin behoort.
“Toen ik krentenbaard had…” is correct. “Een” krentenbaard is niet correct.
“Krentenbaard is een huiduitslag die vaak in het gezicht of de hals begint, maar overal op het lichaam kan optreden, van het behaarde hoofd tot de voetzolen.”
bron: Wikipedia
Ewald. Wat Wikipedia ook zegt, zeker in een stukje is ‘een krentenbaard’ natuurlijker. Je wijst dan niet naar de ziekte, maar naar dat ‘ding’ op je kin. ‘Vooral kinderen krijgen een krentenbaard.’
Han, de zin die ik aanhaalde kwam van Wikipedia, maar vrijwel overal wordt van krentenbaard gesproken en niet van een krentenbaard. Begrijpelijk is het wel, zeker wanneer de aandoening zich rond de mond bevindt.
https://www.thuisarts.nl/krentenbaard
https://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/krentenbaard
https://www.moetiknaardedokter.nl/klacht/krentenbaard/
Ewald, zoals ik al schreef: een verschil tussen de benaming van de ziekte en de uiting, het uiterlijke kenmerk ervan. Zo schreef ik in mijn stukje ‘Afgedwaalde kerstgedachten’ deze week: ‘Zijn kin zat onder de vieze puistjes. Elk kind had weleens een krentenbaard, maar hij altijd.’
Ik begrijp je punt, Han, maar mijn reactie betreft de opmerking van Levja dat “Toen ik krentenbaard had” waarschijnlijk een gezegde is dat zij niet kent en dat het volgens haar “een krentenbaard” moet zijn.
Berdien heeft een medische achtergrond en spreekt (correct) van krentenbaard.
Van mijn moeder (40 jaar apotheek) ken ik ook alleen krentenbaard, zonder lidwoord ervoor.
In de volksmond wordt inderdaad meestal van een krentenbaard gesproken.
Ewald, duidelijk.
Ewald, om eerlijk te zijn, had ik het al opgezocht op Wikipedia voordat ik mijn reactie gaf. Maar ik dacht dat het wel reacties zou oproepen, en jawel.
Wellicht zo, dat sommigen er een sik van hebben gekregen. 😉
Nog even dit, Ewald. Ik probeerde grappig te zijn. Ik geef nooit katten met Kerstmis … 🙂
Dat begreep ik, Levja, al is het nog geen Kerstmis natuurlijk 😉
Overigens, een sik heb ik niet, wel een baard van een week of vijf (geen krentenbaard maar een natuurlijk bontkraagje).
Tjonge wat een discussie. Toen ik nog triagist was op de huisartsenpost kwam er wel eens een kind ‘met krentenbaard’, nooit met ‘een krentenbaard’. Het was ook niet altijd een baardvorm, soms alleen een paar plekjes.
Excuses, Berdien. Mijn voornemen voor 2023 … Ik zal niet meer reageren.
Levja, vooral blijven reageren!
Reacties (niet alleen die van jou) zijn amusant, interessant, irritant, ontroerend, leerzaam, verschrikkelijk dom, broodnodig…
In ieder geval leiden ze regelmatig tot grappige of filosofische discussies. Soms lopen de gemoederen hoog op, maar zonder de reacties is het hier een saaie boel.
Levja, gewoon lekker doorgaan. Zo leren we allemaal wat van elkaar. Ik heb net een voorleesboekje geschreven, dat is inmiddels gepubliceerd. Dat begon allemaal met iemand die iets zei over een elfje. Je weet nooit wat je woord teweegbrengt.