Waar water was, werd grond gebracht. De natuur gaat met enige beheersing haar eigen gang op de Markerwadden. Overgang van water naar land. Ik dein op een ondergrond die nog niet helemaal vormvast is. De gids is enthousiast en scheutig met details. Ik weet nu al dat ik hier nog heel vaak terug ga komen, en weer net zo verrast zal zijn. Dankbaar publiek dus.
Vogels kan ik beter onthouden. Voor het eerst ontmoet ik het baardmannetje. Veel vogels verder zien we in de verte de zeearend zweven. In mijn geheugen gegrift.
Zelf zou ik ook wel zo lichtvoetig door het leven willen laveren. Het leven vanuit een vogelperspectief bekijken.
En dan ook nog gezegend zijn met een uitstekend richtingsgevoel.
« Waar zouden we zijn…
Mij hoor je niet klagen »
« Waar zouden we zijn… Mij hoor je niet klagen »
Column, Natuur
Wad een weelde!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Waar zouden we zijn… Mij hoor je niet klagen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je titel is super, Lisette. Misschien een idee om het vanuit een vogelperspectief te beschrijven?
Lisette. Wad een heerlijk uitje!!
@Levja:da’s een leuke uitdaging, ik ga het eens uitproberen.
@Cesar: ja, echt een aanrader.
Enkel gezien op tv, voor de echte beleving moet je er zijn geweest denk ik. Leuk dat je verslag doet van Nederland in beweging. Grt.
Wad leuk om te lezen dat je hebt genoten in de natuur.
@Luc Haha, Nederland in beweging?! Ik denk dat dit hoort bij het tv-programma Vroege vogels en misschien Binnenstebuiten.
@Luc: klopt, je moet gezien en gevoeld hebben.
@Lousjekoesje:je kunt er zelfs overnachten (er staan zowaareen paar vakantiehuisjes), dan kun je de vroegste vogel zijn!
Prachtige titel!