Ze was het mooiste meisje van de klas. Maar op een dag gebeurde er iets vreselijks. Iets wat een blijvende impact zou hebben op de hele dorpsgemeenschap.
Hartsvriendin Emma: ‘Ik herinner mij exact het moment waarop Sonja mij belde en zei dat Sylvester dood was. Kippenvel krijg ik als ik aan die dramatische gebeurtenis terugdenk.’
Een buurjongen: ‘Sonja had op die fatale dag ‘s morgens nog in al haar schoonheid geschitterd op de voorste praalwagen van het bloemencorso.’
Klasgenote Miranda: ‘Ontroostbaar was ze, onze Sonja… ’
Haar moeder: ‘Sonja heeft na de dood van Sylvester nooit meer een kanariepietje gekocht of welk ander huisdier dan ook. Sylvester was volstrekt onvervangbaar. Al twintig jaar missen we dat unieke, levenslustige gezang van Sylvester.’
« Vastenavond voorbij
Voor wat het waard is »
« Vastenavond voorbij Voor wat het waard is »
Fictie
Het mooiste meisje van de klas
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Vastenavond voorbij Voor wat het waard is »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi … Het doet mij aan een mooie merel denken.
@Cesar: leuk je hier weer te lezen! En tja, het eerste verlies, vaak van een huisdier inderdaad, maakt altijd diepe indruk.
Levja, Lisette. Zo zie je maar weer eens, wat de rol van interpretatie is…
Uiteraard herken ik het verlies van dieren en zeker het eerste huisdier als kind. Nu heel veel jaren ouder voel ik dan de aanwezigheid in een vlinder of het gezang van een merel.
Wel knap dat Sonja en haar moeder de kracht gevonden hebben om door te gaan na dit verschrikkelijke leed.
Met plezier gelezen. Ging het echt zo in 1 van de afleveringen van Het mooiste meisje van de klas? Ik heb het nooit meer gezien. Ik weet dat ze er altijd een ernstig moment uit halen.
Luc. Dat zijn twee sterke vrouwen, die zich op basis van een enorme wilskracht door het verdere leven hebben weten te slaan, zij het met enorme littekens op de ziel.
Zoals het ooit was, wordt het natuurlijk nooit meer…
Lousjekoesje. Het programma werkt inderdaad met een vaste formule. Er wordt altijd over een traumatische gebeurtenis verteld, die het paradijselijke leven van het prachtige, door allen bewonderde meisje, een wending geeft waar zelfs de grootste tragedies van Shakespeare niet aan kunnen tippen.
Mijn verhaal kan het programma wat mij betreft zo gebruiken voor een eventuele volgende aflevering. Ik heb het geschreven in het kader van mijn opleiding tot scenarioschrijver.
Mooi verzonnen.