‘De boer uit Rijssen heeft mijn leven gered, toen ik als dwangarbeider lager Weserlust in Bremen was ontvlucht en bij hem mocht onderduiken. Ik zat onder de karbonkels en had bloedvergiftiging. Hij haalde een dokter. Een goede dokter. Maar de burgemeester was fout.’
Zoals elk jaar vertelt mijn vader zijn verhaal. En zoals altijd luister ik aandachtig. Voor het eerst vertelt hij er wat bij: ‘De burgemeester werd opgepakt. Zoenende meisjes in de armen van Canadezen. Hun volgeladen voertuigen leken wel praalwagens, hoewel bloemen schaars waren.
Op het dorpsplein meisjes met gebogen hoofd in boerenkarren: moffenhoeren werden kaalgeschoren. Hartverscheurend gejuich.’
Mijn buurjongen heeft een oudere halfzus. ‘Van een mof,’ wordt er gefluisterd. Ik kijk naar het haar van zijn moeder…
Met 4 mei in aantocht weer een mooi verhaal. Graag gelezen. Grt.
Ook ik moet erg aan mijn ouders denken deze dagen. Vooral aan mijn moeder.
Zo blij dat ze nu de strijd tussen de Oekraïne en Rusland niet hoeft mee te maken.
Je slotzin vat ik niet helemaal.
Levja. Ik begrijp je helemaal. Vooral voor mijn vader.
Ik keek naar d’r haar omdat ik me afvroeg of zij toen ook was kaalgeschoren.
Ah, op die manier. Ik dacht te ver door. Veel later kun je dat niet meer zien, dacht ik. Dank je, Han.
Geen dank, Levja.
Hartelijk gefeliciteerd Han.
@Han: proficiat!
Lisette, dank je wel!
Luc, hartelijk dank!
Goed, dat dit stukje een week in de belangstelling staat, Han.
Ik heb op 5 mei een bevrijdingsconcert bijgewoond. Niet het bekende in Amsterdam, ook niet in Rotterdam. In Capelle aan den IJssel, op uitnodiging en zelfs een VIP-plaats. Het deed me veel. Ook om aan het begin staand met zijn allen het Wilhelmus te zingen en aan het einde zoals gebuikelijk in Nederland ‘We’ll Meet Again.’ Ook werd er door een jonge jongen een gedicht voorgelezen.
Zijn slotzin luidde: ‘Weg met die oorlog’. Kon het maar zo simpel zijn.
Levja, dank je wel. Ik heb altijd geweten dat je een vip was, haha. Waardevolle belevenis. Mijn moeder was een liefhebber van Vera Lynn. Ze kon zelf ook goed zingen. Ik heb nog ergens een krantenknipsel van toen ze met de vader van Simone Kleinsma zong.
Ja, Han, het was echt een waardevolle belevenis.
Mooie herinnering, het krantenknipsel van je moeder. Wonderlijk dat veel bij het ouder worden betekenisvoller wordt.