Waar ze voorheen altijd opgewekt naar school ging, merkten we een kentering gedurende het jaar. De vrolijke dochter ging niet meer onbevangen naar school. Haar lieve juf was al een poosje ziek. Natuurlijk werd er een vervanging gezocht maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Het was een komen en gaan van nieuwe juffen en meesters.
Geen vast contract in het vooruitzicht, zelfs de duur van de invalbeurt was niet met zekerheid vast te stellen. Net voor het einde van het schooljaar, na invalkracht nummer acht, kwam de juf weer terug voor de klas. Het probleem blijkt inmiddels ondergesneeuwd door een actief virus. Een oplossing is voor beide nog niet gevonden. Zorg en onderwijs, dé grote aandachtsgebieden voor de toekomst.
Luc, er wordt al jaren over… gesproken.
Ja, dat klopt. Jammer dat niemand zich hard maakt voor het onderwijs…het is te duur, terwijl het in veelvoud terugkomt in de economie. Pappen en nathouden.
Zo begrotelijk voor de kinderen. En lastig werken voor alle mensen in het onderwijs. Een vertrouwd gezicht van een juf of meester geeft op jonge leeftijd een broodnodig gevoel van veiligheid. Misschien kunnen we meneer Slob vragen voor de herinvoering van de 3 R-en in het onderwijs.
Een vertrouwd gezicht voor de klas is onmisbaar! De 3 R-en zijn hier nooit weggeweest…Grt
O wat goed én fijn voor iedereen in de klas!