Terwijl veel mensen gedurende de lockdown het huis ontdeden van onnodige rommel, dacht ik: hier zit ik, ik kan niet anders. Ik vergaarde juist nog meer rotzooi om me heen.
Als je toch geen gasten mag ontvangen, waarom netjes? Vervolgens kwam er meer armruimte om mensen om ons heen te hebben. Ineens vond ik mijn huis niet meer gezellig, zelfs mezelf niet.
De kaboutertjes lieten het ook afweten. Ik zond een noodkreet uit en die werd opgevangen.
Ik, die jarenlang niets kwijt meer wilde, ging aan het opruimen. Ja, ook mijn boekenkasten en -planken moesten eraan geloven. Boeken, die ik nog van mijn ouderlijk huis had meegenomen, kregen het oordeel van afdanken of blijven.
Mag ik mijn tranen oogdruppels noemen?
« Morgen is het gisteren van overmorgen
De vloer is Lava! »
« Morgen is het gisteren van overmorgen De vloer is Lava! »
Liefde, Maatschappij, Mensen
Traandruppels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Morgen is het gisteren van overmorgen De vloer is Lava! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wie mij nog kent hier, elk stukje geef ik muziek mee. https://www.youtube.com/watch?v=tKYjUn-SBcg
@Levja: leuk dat je weer terug bent. En wat een leuk stukje weer! De laatste zin zeker!
Over smaak valt te twisten, maar de muziek is mooi. Leuk dat je weer schrijft. Grt.
Heel benieuwd wat je met over smaak valt te twisten, bedoelt, Luc.
Overigens ben ik nooit opgehouden met schrijven, hoor. Muziek en woorden, in welke volgorde dan ook, zijn nu eenmaal mijn passie.
Hartelijk dank, Lisette. Echt weg ben ik nooit geweest. Althans, zo voel ik het.
Terwijl veel mensen gedurende de lockdown het huis ontdeden van onnodige rommel, dacht ik: hier zit ik, ik kan niet anders. Ik vergaarde juist nog meer rotzooi om me heen. Als je toch geen gasten mag ontvangen, waarom netjes? Vervolgens kwam er meer armruimte om ons heen. Ineens vond ik mijn huis niet meer gezellig, zelfs mezelf niet.
Ook de kaboutertjes lieten het afweten. Ik zond een noodkreet uit en die werd opgevangen. Ik, die jarenlang niets kwijt meer wilde, ging aan het opruimen. Ja, ook mijn boekenkasten en -planken moesten eraan geloven. Boeken, die ik nog van mijn ouderlijk huis had meegenomen, kregen het oordeel van afdanken of blijven. Beslist geen gemakkelijke beslissing. Mag ik mijn tranen oogdruppels noemen?
Ik twijfel tussen de twee versies.
Leuk, muziek en woorden zijn ook mijn passie.
Knap dat je grondig aan het opruimen bent. Tegenwoordig noemen ze het ontspullen. Ik ben het ook sinds de lockdown van plan, maar het komt er steeds niet van. En volgende week begin ik aan een nieuwe baan en dan heb ik er helemaal geen tijd meer voor.
Mooi, Lousjekoesje. Muziek en woorden zijn zo inspirerend!
Na alle verliezen wilde ik niets meer kwijt. Eindelijk heb ik ervaren dat juist loslaten heel bevrijdend werkt.
Succes met je nieuwe baan.
Dank je.