Ik ben van jongs af aan nogal wispelturig.
Ooit verweet ik mijn vader: “Nu was ik net in een goed humeur, en nou breng jij me in een slecht humeur”. Ik zal een jaar of negen geweest zijn, ik sprak in ieder geval het woord ‘humeur’ uit als ‘hummur’.
Een ander bewijs dat ik capricieus kan zijn, zie ik aan de twee foto’s, die vlak na elkaar zijn genomen.
Op de eerste sta ik met een bosje veldbloemen schattig te wezen. Op de andere heb ik het bosje weggegooid en probeer ik driftig de verrekijker van mijn broer af te pakken.
Mijn huidige stemmingsstoornissen zijn wellicht de volwassen variant van mijn grilligheid.
Saai kan men mij niet noemen, gelukkig maar.
« Banaan, maar hoe?
Capricieus »
« Banaan, maar hoe? Capricieus »
Column, Familie, Mensen
Onvoorspelbaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
18 reacties
Reageren
« Banaan, maar hoe? Capricieus »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette. Ik reageer met een citaat van Hermann Hesse: “Alles wordt een beetje anders zodra het luidop is uitgesproken.”
Zelfkennis is een deugd. Dat zouden meer mensen kunnen gebruiken….Grt
@Cesar: interessant citaat, maar hoe vertaal je het naar mijn stukje?
@Luc: helemaal mee eens. Zelfkrnnis is het begin van alle wijsheid, zoals mijn leraar geschiedenis ooit leerde. Waarschijnlijk citeerde hij een wijze van vroeger. Ik weet niet wie.
Lisette. Je hebt het nu luidop uitgesproken. Wat het verder doet met jou en de lezers, is aan jullie.
Maar ik heb er nog een voor je. Gisteren op tv gezien: ‘Beter een diamant met een imperfectie dan een perfecte kiezelsteen.’
Het is of ik een spiegel kijk en dit verhaal lees, saai is mijn leven ook niet geweest
@Cesar: ik snap je, gelijk heb je. En ik ben inderdaad liever een steen met een barsten, en dat hoeft nog niet eens een edelsteen te zijn.
@lisaoomen: herkenning helpt altijd, toch?
Puik stukje. En doordacht. Gefeliciteerd met de weekprijs. Sterk uitgesproken ook. Ik zou eerder aan Kant denken dan aan Hesse. Van twee kanten uiteraard. 🙂
Mooie overwinning met je zelfkennis, Lisette! Gefeliciteerd!
Gefeliciteerd Lisette. Blijf jij maar lekker capricieus 🙂
Beslist geen saai stukje.
Niemand is perfect.
Dapper dat je zo open bent over jezelf.
Gefeliciteerd met de winst.
Moeiteloos en naturel het themawoord ingepast. Gefeliciteerd, Lisette.
Lisette. Gefeliciteerd met deze lokale, regionale, interregionale, landelijke en wie weet ook internationale erkenning!
Wow, wow, wow! Dank voor de mooie woorden @Mien, @Luc, @Levja, @Lousjekoesje, @Ewald en @Cesar.
@Cesar: dank, maar waar is die erkenning te vinden?!
Lisette. Je bent de weekwinnaar. Onderschat het belang daarvan niet. Dit kan het begin zijn van erkenning op kleine, middelgrote of grote schaal. Het startpunt van een niet meer te stuiten literaire carrière. Als alles een beetje meezit natuurlijk. Dan Brown, Carlos Ruiz Zafón en Agatha Christie zijn ook zo begonnen.
Lisette. Van harte gefeliciteerd.
Gefeliciteerd Lisette
@Cesar: oh, wat een optimisme! Ik zal je verklappen dat ik al een keer een eerste prijs heb gewonnen met een kort verhaal over de zorg, dat voelde wel als een enorme eer. Voor de rest blijf ik gewoon vooral voor mezelf schrijven.
@Han en @lisaoomen: dank en dank