Zoals vele moeders (en vaders) gaat zij ook bij haar gedetineerde zoon op bezoek. Traditioneel gekleed zoals je dat kent van beelden op tv. Nog een zoon en een dochter vergezellen haar. Aan het loket worden de paspoorten aan mij overhandigd om te worden gecontroleerd en geregistreerd. Haar kinderen zijn al in het bezit van een Nederlands paspoort terwijl zij mij een groen exemplaar overhandigt.
Ik kan hier totaal niets mee, mijn Arabisch is net zo goed als mijn Chinees. Geen identificatie mogelijk noteer ik in het systeem. Ik leg haar dochter uit wat het probleem is en dat ze bij het volgende bezoek een duidelijk leesbaar paspoort in bezit dient te hebben. Teleurstelling natuurlijk, toch zie ik ook dankbaarheid.
Mooi beschreven Luc. Goede mix van ‘afstand’ en ‘gevoel’.
Goed stukje, Luc.
…mijn Arabisch is net zo goed als mijn Chinees – leuk gevonden
@Luc: mooi verwoord. Mogen zij eigenlijk wel met drie mensen op bezoek bij hun zoon?
Luc, nare sfeer goed beschreven.
Dank je wel. Willem.
Uit eigen ervaringen geput, Ewald. Grt
@Lisette. De gedetineerde mag zelf aangeven wie er op bezoek mag komen. Maximaal 4 personen per keer, maar ik weet niet of die regel nog actueel is.
Dat was één van de redenen om te vertrekken Han, altijd een nare sfeer. Werkt gewoonweg niet lekker. Grt.
Hoe de bezoekregeling tegenwoordig ook is: vanwege corona zal momenteel maximaal 1 persoon zijn toegestaan.
Ik heb geen idee, zoals gewoonlijk, hoor je niets tot zeer weinig over detentie.
Ik heb het even gegoogeld, Luc.
“Met ingang van 27 januari 2021 mogen volwassen justitiabelen maximaal 1 bezoeker per keer ontvangen”
NB Bezoek vindt plaats achter plexiglas.
https://www.dji.nl/justitiabelen/bezoek