Er zijn van die periodes waarin je aan werkelijk alles twijfelt.
Als de zon schijnt, vraag je je af of het toch niet de maan is.
Als je een goed boek leest, vraag je je af of het toch geen chicklit is.
Als je een toastje met kaviaar eet, vraag je je af of het toch geen boterham met pindakaas is.
Als je een madrigaal van Monteverdi hoort, vraag je je af of het toch niet Joe Cocker is.
Als een politicus alles op het graf van zijn overleden cavia zweert, vraag je je af of het toch geen hamster was.
Zo’n periode gaat vanzelf over. Dan weet je ineens absoluut zeker dat 120 woorden ook echt 120 woorden zijn.
« L’amour fou
Herken de leugenaar »
« L’amour fou Herken de leugenaar »
Fictie
Over cavia’s, hamsters, Monteverdi en Joe Cocker
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« L’amour fou Herken de leugenaar »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Whaaaaaaaah!
Willem. Da’s nog eens een luid ontwaken!
Nou, inderdaad… Leuk verwoord en toch een geheel.
Lousjekoesje. Mee eens: als het geheel een geheel geheel is, is het geheel geheel duidelijk.
Ja, haha.