Als iemand me vraagt hoe het gaat, dan zeg ik nu: “Eigenlijk té goed”. Heel vaak horen mensen het niet eens. De vraag is eigenlijk een onderdeel van het begroetingsritueel. Dat is kort, waarna het echte gesprek kan beginnen.
In andere culturen is zo’n begroetingsfase veel uitgebreider. Maar het is de vraag of daar wel echte antwoorden worden gegeven.
Bij mij betekent het antwoord “té goed” dat ik in een hyper-achtige sfeer zit.
Dat ziet er ongeveer zo uit: ik breng alles met alles in verband, ik zie overal interessante dingen gebeuren. Die strooi ik dan als een stortbui over u uit. Echt zinnig allemaal, maar een beetje té. Knik dus maar medelevend naar me.
Té is eigenlijk nooit goed.
Te is wel degelijk goed, vooral maar niet uitsluitend bij tevreden en wat dacht je van tegoedbon? Grt.
ps..hyper-rachtige of hyper-achtige?
@Luuk: de hyper is weer geacht, goed gezien.
Enne…was er onlangs geen gedoe over tegoedbonnen? Ze waren vast te goed.
Leuk Lisette, hypergoed. De vraag is natuurlijk of té goed nou goed is of niet 😉
@Inge: dank voor je reactie. Ik vrees dat ik door te goed zijn mijn tegoed aan energie te snel opmaak, en dus leeg achter blijf. En dat is echt niet goed dus, helaas.