Geen kort verhaal. Nee. Een levenlang verwondering opgetekend in letterpracht en woordstroom. Uit het leven gegrepen en daarin telkens terug geworpen. Hergeboorten telkens opnieuw. Angst van zich afschrijvend, begripvol in heldere taal, reizend samen met pen en kladblok door een fantastisch brein. Geen brommer nodig op zee, geen kaartenmakers die het naspelen. Niet van lichte zeden noch van bovenkooi. Een waarachtig mens absoluut niet overtollig. Er zijn er al zovelen. Geen poezenleven dat is zeker waar. Maar met een megagrote aaibaarheidsfactor. Snorren met inkt. Maarten kan het allemaal. Geen hallucinatie is hem te veel. Gedachten bieden troost en jagen het leven op stang. Het kan allemaal. Rust in vrede lieve man van mooie woorden. Ik blijf jou gedenken. Dank daarvoor.
« Noodgreep
De koning, de nar en de hallucinatie (2) »
« Noodgreep De koning, de nar en de hallucinatie (2) »
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Natuur, Poëzie, Studie & werk
Ode aan Maarten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Noodgreep De koning, de nar en de hallucinatie (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een leuke gek, heb ik Maarten altijd gevonden. En zijn korte verhalen meesterlijk. Moge hij rusten in vrede.
Zo is dat. Een bijzonder mens is heen gegaan.