Ik ben gehandicapt op veel verschillende manieren. Ik zie praktisch niks zonder bril. Enkel schimmen, schaduwen en entiteiten. Ik hoor niets zonder gehoorapparaat. Gemompel, gebrabbel en gekrijs. Het zegt me weinig. Ik ben dyslectisch. Ik dacht bijvoorbeeld dat het weekwoord “paparazzi” was in plaats van “perforatie”, dat zegt genoeg. Ook lijd ik aan dyscalculie; een ton kan op de beurs in een week verdampen, een appartement in de juiste buurt van Amsterdam wordt binnen twee jaar drie keer meer waard. Ik voel mij een ongeleid projectiel van dampend vlees, met daarbinnen een mislukt kolkend brein, dat geen gelijke tred met welke werkelijkheid dan ook kan houden. De enige orde in mijn leven zijn mijn briljante verzorgers. Ik lijk een mens.
« Averij in de ruimte
De klok horen luiden »
« Averij in de ruimte De klok horen luiden »
Cultuur
Ik lijk een mens
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Averij in de ruimte De klok horen luiden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Peter. Zo te lezen kom je er nog best goed van af. Grt
Leuke manier rondom het gegeven dat niemand perfect is. Zelfspot is altijd handig. Het is alleen helemaal goed gespeld door iemand die dyslectisch is. Ik had er expres fouten in gedaan.
@Luc. Thnx!
@Lousjekoesje. Goede tip voor de volgende keer!