‘We gaan een bosspel doen.’
‘Leuk!’
Misschien is het wel een beetje raar om als volwassenen een bosspel te doen, maar ik word toch enthousiast. Vroeger ging ik elke zomer op kamp en levend stratego was mijn favoriete onderdeel van de hele week.
‘Is het levend stratego?’ vraag ik.
‘Nee, maar wel een levende versie van een bekend spel op papier.’
Ik probeer het te raden terwijl we naar het bos lopen. Een spel op papier … Boter-kaas-en-eieren? Kamertje-verhuur?
We komen bij een open plek. ‘Ah, ze zijn al begonnen.’
Iemand timmert een dwarsbalk aan een hoge paal. In de aarde zijn strepen getrokken en letters geschreven. Daarnaast ligt een touw. Het zal toch niet …
Verschrikt kijk ik op. ‘Levend galgje?’


Een stukje met als thema ‘Woordenspel’. Deze zal ik o.a. morgen voordragen in Maassluis bij de dichtersavond van het WoordKunst poëziecafé.
https://www.facebook.com/events/752786201808312/
Veel succes, Inge. Vooral veel plezier.
Ik was er graag bij geweest, helaas … Ik heb al aangegeven waardoor.
Ik hoop op een volgend WoordKunst poëziecafé.
Groetjes aan de bekende dichters/schrijvers.
Leuk stukje, Inge. Dan weet ik een woord waarmee je al je tegenstanders aan de strop krijgt: Erwtensoepschoonheidsmasker. Succes gegarandeerd.
@Levja Dank je! Jammer, maar wellicht een volgende keer.
@Ewald Haha, dank je!
@Inge. Vermakelijk stukje. Ik had het nog leuker gevonden als je levend galgje niet expliciet had genoemd/geschreven.
Dank je, Han. Zou het duidelijk genoeg zijn zonder die laatste zin?
@Inge. Dat denk ik wel.
Volgens mij is het voordragen van dit stukje een uitgelezen gelegenheid om te testen of de laatste zin wel of niet ‘zin’ heeft. Ik heb zo het idee dat je het daarom ook op deze manier hebt geschreven. Ik zie het je bijna doen 😉 Inge.
Nogmaals veel succes!
Dank je Levja! De voordracht avond was leuk.
Na dit verhaal hoorde ik iemand in het publiek zeggen: ‘Die zag ik niet aankomen’. Geen overbodige eindzin dus 😉