Ja, ik weet het. Ik voldoe aan een stereotype. Ik ben van middelbare leeftijd, enigszins spiritueel en stressvol.
En dus lig ik iedere dinsdagavond op een mat. Ik sta soms als een hond met zijn kop naar beneden, of krom mijn rug als een kat. Ik laat mijn negatieve energie wegstromen, diep de aarde in. En vanzelfsprekend sta ik ook met mijn handen hoog in de lucht om de zonnegroet te brengen.
Maar wat ik ook weet is dat het vooral rustige gymnastiek voor me is. Ik strek en rek alles lekker uit. Goed voor mijn spieren, mijn stramme gewrichten en stijve onderrug. Ontspannen door inspannen.
Mijn levensstress is niet verdwenen na een yogales, maar het verdragen gaat wel soepeler.
« Namasté
Lost (64) »
« Namasté Lost (64) »
Column, Mensen, Sport
Dinsdagavond, kwart voor acht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Namasté Lost (64) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties