Piep, Gak, Kwaak, Kwek, Sis, Tjilp, Bèh en Boe zijn er klaar voor. Verkleed als dierentuin treden ze geluidloos op. Het publiek is namelijk stokdoof. De acht acteurs dribbelen voorzichtig het podium op. Het publiek klapt zonder de handen daadwerkelijk op elkaar te slaan. De acteurs hebben een licht tot zware vorm van ADD, zijn zodoende zeer gevoelig voor geluid. Ook voor applaus natuurlijk, maar daarvan gaan ze shinen. En dat doen ze.
Waar is Ono nu? En Mato? De dierenacteurs hebben er flink de pee in. Als Ono en Mato het af laten weten dan hebben zij er ook geen zin meer in. Flink de OnoMatoPee-in hebben ze dan in. Zou reduplicatie wellicht helpen? Ono ono. Dat helpt niet.
« Toevalkussen
100 jaar Zeeburgia – een valk met een kapje op »
« Toevalkussen 100 jaar Zeeburgia – een valk met een kapje op »
Communicatie, Cultuur, Mensen, Natuur
Onomatopee
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Toevalkussen 100 jaar Zeeburgia – een valk met een kapje op »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk verhaaltje!
Kwik, Kwek en kKwak zijn zeker ook vernoemd naar hun geluid? En natuurlijk verschillende vogels, zoals de tjiftjaf en de kievit
Uitgezonderd de Koekkoek. Die is vernoemd naar een klok uit Zwitserland. 🙂 🙂 🙂
@Lousjekoesje. Bij de tjiftjaf was het andersom. Die is tjiftjaf gaan roepen omdat ie zo werd genoemd. Van oorsprong riep ie altijd prrrrrrrt. Maar niemand noemde hem zo.
@Mien. En zo kom je vanzelf bij de Poelifinario. Ongeëvenaard.
https://www.youtube.com/watch?v=89m5lKavIEY
“Flapuit!” Levi.
Zucht … Ewald, sinds 2018 verschijnen ze zelfs in drie categorieën. En toch ‘Spaak’ en het ‘Uur van de Prutser’ blijven voor mij de toppers, onevenaarbaar. Raar woord, onevenaarbaar. Ontleed dat maar eens.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Poelifinario_(cabaretprijs)
@Mien. Wim Helsen is fenomenaal. Het Uur van de Prutser ken ik van de televisie. In 2014 heb ik hem in De KLeine Komedie gezien met Spijtig, spijtig, spijtig.
Spijtig, heb ik dan weer niet gezien. Noch op TV. Maar Wim is hels inderdaad.
Vlak Kommil Foo ook niet uit.
Haha!
Ik kan wel 120 woorden schrijven over hoe ik Toon Hermans heb beleefd…
Affaire?
Haha, nee.