De Engelse landlord, eigenaar van de kleine cottage waar ik jaren geleden de bewoonster van mocht zijn, had een ’terrific posh’ adelijk accent. Meestal kon ik hem redelijk verstaan, maar als hij onder soortgenoten was liep de aardappel bij wijze van spreken zijn oren nog uit.
Ik overhoorde hem eens een betoog houden over zijn voorgenomen verbouwing aan zijn minikasteel. ‘Thie builder was going to constract a glaaaashouse of ienooormous size en beauty’, Ooh en aah en really.
Het hele verhaal was zo abstract dat hij duidelijk geen idee had wat er bij kwam kijken.
De puinhopen die thie builder zou veroorzaken stonden hem nog allemaal te wachten. De hagelbui het jaar daarop gooide het product volledig in duigen, regrettably.
« Zomaar
Karpers en sardientjes aan de leiband alstublieft »
« Zomaar Karpers en sardientjes aan de leiband alstublieft »
Maatschappij, Mensen
Een deftige serre
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Zomaar Karpers en sardientjes aan de leiband alstublieft »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
????
@Berdien: leuk om iets te’overhoren’!
Jammer dat ik zijn accent niet op een geluidsopname heb kunnen meekrijgen. Ik houd van aardappels.