De winkel was nog niet geopend en Lily had al twee keer geweend. Een eerste keer toen hij haar een promotieclipje doorstuurde van het vervolg op één van die weinige films die haar tot tranen toe had kunnen bewegen en eenzaamheid bijna mooi had laten lijken. Een vervolg, twintig jaar later, dit was totaal onverwacht.
Ze wou weten wanneer deze film bij haar in de buurt in de zalen zou komen en zocht uren op het internet, maar vond er geen informatie over. Toen ze de commentaren bij het clipje las, brak haar hart.
In de spiegel keek ze na of de mascara niet was uitgelopen.
Niemand mocht zien dat ze geweend had voor een film die nooit werd gemaakt.


Recente reacties