Dit keer werd ik geknipt door een nieuwe medewerker die enige weken geleden was begonnen. Geïnteresseerd vroeg hij mij of ik mijn zomervakantie al had besproken. Ik antwoordde hem dat ik dit jaar (weer) naar Portugal zou gaan.
‘Dat is echt een mooi land, daar ben ik al een paar keer geweest’, zei hij tussen het knippen door.
Een maand later ging ik weer naar dezelfde kapper.
‘Je bent goed bruin, ben je op vakantie geweest?’
‘Ja zeker’, antwoordde ik;’naar Portugal’.
‘Dat is niet verkeerd, ik ben nog nooit in Portugal geweest daar zou ik ook nog wel eens een keer naar toe willen’, zei hij enthousiast.
Ik hoop maar dat mijn vaste kapper de volgende keer weer aanwezig is.
@Luc. Mooi onderwerp.
Er bestaan globaal zes soorten mensen:
Zij die liegen, maar hun eigen leugens wel onthouden om inconsequenties, inconsistenties en incongruenties te voorkomen.
Zij die liegen, maar hun eigen leugens snel vergeten en nog meer moeten liegen in een poging te ontsnappen aan het zelf gecreëerde labyrint van leugens.
Zij die niet bewust liegen, maar bij wie woorden slechts de functie hebben om de gevreesde stilte te verdrijven.
Zij die niet bewust liegen, maar bij wie woorden meer hun gemoedstoestand weergeven dan de gepresenteerde (on)werkelijkheid.
Zij die liegen omdat ze anders gewoon niets bereiken.
Zij die fictie schrijven, die de werkelijkheid in het volle daglicht plaatst, of nog mooier, de werkelijkheid overstijgt of zelfs overbodig maakt.
Dit keer slaat meer op het heden dan verleden. De volgende alinea is meer in het heden.
Dus zou ik hier ‘een tijdje geleden’ van maken, bijvoorbeeld.
Dat die kapper liegt heeft niets met komkommertijd te maken. Waarom zou hijn trouwens liegen? Niet goed uitgewerkt. Hoewel fictie, het komt ongeloofwaardig, erg verzonnen over. Geen sterk stukje.
‘Ja zeker’, antwoordde ik;’naar Portugal’. – klopt niet. ‘Ja zeker’, antwoordde ik, ‘naar Portugal.’
naar toe – naartoe.
@Luc: ik hoop eigenlijk altijd dat we het over vakanties hebben, en het weer. Lekker leeglopen. Wel suf als het zo duidelijk niet klopt.
Waarschijnlijk krijgt hij/zij het benauwd als het gesprek stil valt en daardoor in het wilde weg blijft kletsen, terwijl stilte -ook bij de kapper- juist zo fijn kan zijn-. Kan de kapper voortaan beter terugvallen op het onschuldige (en gedateerde, zegt veel over mijn leeftijd denk ik): ‘Hé, daar kom een dominee voorbij!’
Ik dacht dat het weer een ander was die hem knipte?