De laatste mens op aarde had het koud gekregen. Om zich te verwarmen kapte hij alle bomen, de ene na de andere. Hij begon klein, met enkele struiken, hagen en soms eens een taxus. Daarna moesten de laagstammen eraan geloven: de perelaar voorop. Hij had de smaak nu te pakken en waagde zich al eens aan een Japanse notenboom of een bolacacia. Een wilg was ook al geen probleem meer, daar treurde hij zelfs niet om. Met frisse moed begon hij vervolgens aan de eik en de populier.
Uit mijn buurt blijft hij echter weg, telkens hij nadert begint hij onbedaarlijk te niezen, tranen zijn ogen en loopt zijn neus. Dat maakt mij, de berk, de laatste boom op aarde.
« Kuil graven en kist erin
Vuurtoren »
« Kuil graven en kist erin Vuurtoren »
Natuur
De laatste boom op aarde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Kuil graven en kist erin Vuurtoren »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Herve: hooikoorts als de redder van de aarde!
Vergeet de vleesbomen niet.