De telefoon ging terwijl hij aan het stofzuigen was.
Hij stopte en nam op.
“Hallo schat.”
“De vergadering is eerder afgelopen dan voorzien.”
“Oh. Kom je meteen naar huis?”
“Wel, de collega’s willen nog iets drinken.”
“Waar?”
“Rick’s Café. Zin om ook te komen?”
“Er is straks voetbal op tv.”
“Ah, ok.”
“Ik kan je daarna wel komen halen, als je wilt.”
“Dat zou fijn zijn. Gaan ze winnen, denk je?”
“Ik hoop het, maar dan zullen ze moeten scoren.”
Ze lachten beiden.
“Tot straks, dan.”
Hij haakte als eerste in en toetste meteen een ander nummer in.
“Ja, vanavond lukt… een uur of twee, toch… tv zal wel moeten blijven aanstaan… om te weten wie er nog scoort vanavond.”


Goede dialoog.
Maar al tijdens de voorbeschouwing krijgt de stofzuiger (of is het een dweil?) de rode kaart van me 😉
Klein eerbetoon aan Raymond Carver (Put yourself in my shoes).