En die keer dat we langs een strand van een noordelijker gelegen eiland liepen en je de letters op dat paviljoen niet kon lezen, je vroeg wat erop stond en ik antwoordde met ‘Branding’, waarop ik begon te vertellen over een verhaal dat ik laatst gelezen had waarin de schrijfster het relaas deed van een wandeling van het ene uiteinde van onze kust naar het andere en waarin weinig gebeurt, behalve dat ze wat zand in haar mond kreeg wegens een felle oostenwind, enkele mijmeringen over haar ouders en enkele anekdotes over een iconische kunstenaar waarvan het jubileum van zijn sterfdatum die dagen gefêteerd werd, tot onze aandacht getrokken werd door een zeehond die pal voor ons aan wal kwam.


@Herve: in één adem uitgelezen.