We zijn er aan begonnen, beste kijkers, de eerste van zeven beklimmingen.
Oh, wat zie ik: onze best geplaatste landgenoot lijkt al in de problemen te zitten. Deze ochtend had onze man in de wedstrijd nog een gesprek met hem. Ik stel voor dat we even luisteren.
“We beginnen aan de derde week. Denk je nog goede uitslagen te kunnen rijden?”
“Uiteraard. De rit van vandaag is mij bijvoorbeeld op het lijf geschreven. Ik denk dat ik al vanaf de eerste klim iets ga proberen. Is het met een kleine groep of is het alleen, dat zal het wedstrijdverloop bepalen. Ik heb alvast goede benen.”
“Dank voor dit gesprek.”
Ondertussen meldde de wedstrijdradio de opgave van onze best geplaatste landgenoot.


Ik ben niet zo geïnteresseerd in wielrennen en de Tour de France.
Ik zie wel eens wat van de laatste kilometers voordat het 6 uur journaal begint. En natuurlijk in het nieuws zelf. Van de week ging er iets mis in de regie. De Nederlandse Wout Poels ging de rit winnen en hij kwam maar niet in beeld. Nou ja, het ging niet echt mis, maar de buitenlandse regie vond de strijd om de gele trui belangrijker. Dat was voor de Nederlandse kijkers wel zuur. En hoe een massale valpartij gebeurde was ook lang onduidelijk.
Opdrogende verf vind ik net zo spannend. Heb niets met de tour of met wielrennen.