Schande !
De goegemeente kwam woorden om haar verontwaardiging te uiten.
De auteur, tot dan gevierd en alom geprezen, was deze keer te ver gegaan.
Een grens was bereikt, ja zelfs overschreden. Niemand had dit zien aankomen, in het verleden werden geen signalen opgevangen dat hij tot zoiets (laag-bij-de-grond) in staat was.
Niet enkel de puriteinen stonden op hun achterste poten, ook de zogeheten vernieuwers uitten hun ongenoegen.
Het was werkelijk ongezien in de hedendaagse literatuur. Qua vunzigheid overtrof hij alle precedenten.
De auteur, zich van geen kwaad bewust, had zich zijns inziens voorbeeldig van zijn taak gekweten en een heel persoonlijke invulling gegeven aan het thema-woord.
Hij eindigde zijn 120-woorden-stukje met de nu reeds legendarische woorden: “… tot ik hem er…”


Tja, ook hier dien je je aan bepaalde regels te houden. De eindzin heeft die auteur heeft blijkbaar niet af kunnen maken omdat hij is geblokkeerd.