Herinner je je vorig jaar, Platero? We waren op weg naar de weduwe van Señor Jiménez om haar wat dood hout te brengen om de winter door te komen. We waren bijna halfweg de enge stenen brug over de Rio Molina toen Juan, de norse opzichter van de hacienda, naar ons kwam gelopen. Hij riep heel luid dat hij gehaast was: hij verdacht er zijn dochter van afgesproken te hebben met Ramon, de nieuwe staljongen.
Hij moet je nogal aan het schrikken gebracht hebben, Platero, want er was geen manier om je in beweging te krijgen. Je bleef er ruim een uur staan.
Juan stuurt zijn groeten: “Zeg maar aan jouw ezel dat dankzij zijn koppigheid ik nu grootvader ben.”
« Vakgebied
Jerommeke »
« Vakgebied Jerommeke »
Liefde, Mensen, Poëzie
Platero en ik: De Brug
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Vakgebied Jerommeke »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herve. Een hartje voor je ode aan deze mooie klassieker.