Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poƫzie

in mijn hoofd

28 september 2019 | 120w | Tes | 6 |

Lopend over mijn pad vol emoties, kijkend omhoog. Donkere wolken, niets meer dan gedachten. Zonnestralen vind je niet in mijn hoofd. Wel stemmen die me dingen toefluisteren, dingen die ik niet wil horen maar waarvan ik weet dat ze waar zijn. Links een oceaan vol tijd en tranen, rechts een stad vol mensen en afval, en alleen mijn pad die ze van elkaar scheidt. Hetgeen waar ik niet over wil lopen, want ik wil niet voelen. Ik wil verdrinken in mijn oceaan. Ik wil lopen tussen de mensen, maar een onzichtbare muur laat het niet toe. Ik ben alleen. Ik moet zelf klimmen. Ze zien me. Mijn fouten ook. Maar mijn pijn, mijn tranen, mijn verleden? Daarvoor zijn ze blind.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Tes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »