Het is zondag morgen, de zon geeft de lucht en de wolken een rooie ochtend gloed. Mijn haren worden voorzichtig meegenomen door de wind. Een windvlaag tegen mijn huid geeft mij kippenvel. Ik sta te wachten bij bushalte Stedenwijk zuid te Almere. Te wachten tot de bus mij meeneemt. Hopelijk naar het station, waar ik op de trein zal gaan stappen. Ik hoor het rinkelen van de stoplichten het betekent dat het stoplicht voor de voetgangers op rood gaat. En dat houdt weer in dat de bus eraan komt. Ik zie de bus aankomen en zet 2 stappen naar voren, steek mijn hand uit en wacht tot de bus gestopt is. Ik stap in de bus die mij mee neemt.

@Manuel, wat mooi beschreven, is het vanuit het perspectief van iemand die moet voelen en luisteren ipv het te kunnen zien?
Meer dan een reis! Heb je in de laatste zin mee neemt bewust los geschreven?
Mooi je zintuigen laten spreken in je tekst!
@Lisette het is vanuit mijn eigen perspectief. Het is vanuit hoe ik het mee maak om bij dat bushokje te staan wachten.
@Levja Ja dat heb ik bewust los geschreven.
Een mooi avont uur!
Manuel, van mijn kant heb ik nogal moeite met zondag morgen (zondagmorgen), rooie ochtend gloed (rode ochtendgloed), eraan komt (er aankomt) en mee neemt (meeneemt).
Allemaal bewust fout geschreven? Zo ja, dan zie ik er de meerwaarde niet van in.
@Ewald en Manuel. Ik deel de mening van Ewald. Behalve dan de verbetering: er aankomt. Juist is: eraan komt.
Klopt, Han.