‘Dag schat, sorry dat ik wat later thuis ben. Ik kon weer geen nee zeggen tegen mijn baas.’
‘Ga maar zitten.’
‘Hmm. Je klinkt wat koeltjes. Ben je boos op me? Je weet dat ik daar niet tegen kan.’
‘Heb ik reden om kwaad te zijn?’
‘Ik denk het niet. Toch? Schatje?’
‘Ga nou maar gewoon zitten.’
‘Prima. Wat eten we?’
‘Mosterd.’
‘Huh? Even dacht ik te verstaan dat we mosterd eten. Of wacht, ik snap het: je zei mosterd omdat ik te laat ben. Ná de maaltijd? Haha!’
‘Hier is je mosterd, Filemon. Ik neem zelf ook. Kijk maar.’
‘Ik zie het. Dat zijn flinke klodders. Is er iets?’
‘Ja, ik ben het beu, Filemon, dat laffe gedoe altijd.’
« Wijsneus
Snottebel »
« Wijsneus Snottebel »
Communicatie
Laf
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Clemens van Brunschot of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Wijsneus Snottebel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Clemens van Brunschot, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie