Met een smak gooi ik de plunjebaal op de balie. De vrouw lijkt er niet van onder de indruk. Bedachtzaam laat ze elk shirt, elke broek en zelfs elk paar sokken door haar hand gaan. Mijn voorpret over de geur van de sokken, de smerigheid van de shirts is weg. Onaangedaan gaat ze door, ervaren in het sluiten van de neus. Vol heimwee kijk ik naar het groen.
Ook zonder zie ik er goed uit. Neem daarbij mijn ervaring in Afghanistan en je begrijpt dat mijn bed altijd goed gevuld is. Ik zou gelukkig moeten zijn, mooi en aanbeden, ervaringen rijker.
De vrouw glimlacht en vraagt naar mijn plannen. Die avond kom ik in haar klaar. Heel even voel ik.
« De gelegenheid
Ga er niet heen »
« De gelegenheid Ga er niet heen »
Maatschappij, Mensen
Terug
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De gelegenheid Ga er niet heen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Volgens mij heb jij iets met het leger.
Dit is Schrijven met een hoofdletter. Compliment.
Leuk en helaas soms waar
Ik vind het goed en ruik, en voel de beschrijven in het stukje me raken. Als echte vent in het leger geweest en overal zag ik ze rondlopen. Pien beschrijft het goed. Compliment.
Mooi geschreven!