Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Terug

28 april 2012 | 120w | Pien Laagvlucht | 4 |

Met een smak gooi ik de plunjebaal op de balie. De vrouw lijkt er niet van onder de indruk. Bedachtzaam laat ze elk shirt, elke broek en zelfs elk paar sokken door haar hand gaan. Mijn voorpret over de geur van de sokken, de smerigheid van de shirts is weg. Onaangedaan gaat ze door, ervaren in het sluiten van de neus. Vol heimwee kijk ik naar het groen.
Ook zonder zie ik er goed uit. Neem daarbij mijn ervaring in Afghanistan en je begrijpt dat mijn bed altijd goed gevuld is. Ik zou gelukkig moeten zijn, mooi en aanbeden, ervaringen rijker.
De vrouw glimlacht en vraagt naar mijn plannen. Die avond kom ik in haar klaar. Heel even voel ik.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Pien Laagvlucht of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »