Onder haar toeziend oog kraste ik de letters van haar naam (als groots en lief gebaar) met potlood op mijn behang.
Maar het effect bleef uit.
De letters waren omringd door grijze vlekken
van eerder uitgeveegde meisjesnamen.
Ik deed verwoede pogingen om mijn vermoeidheid te verbergen, maar merkte dat mijn gapen haar had aangestoken (en er is weinig romantisch aan de aanblik van elkaars keelamandelen).
De rode wijn liet vlekken achter op mijn tapijt
en het tapijt maakte gaten in haar panty.
Ik had niet de middelen om de gaten
(in haar panty en tussen onze gesprekken) te stoppen.
Mooi!