Ik zei het al jaren. Dat ik van haar hou. Natuurlijk was dat niet zo. Maar ze is lief en ze paste goed op me. En drie keer per week kreeg ik mijn gerief: vrijdag, zaterdag en dinsdag.
Het was vrijdagochtend. Ik werd wakker van haar gerommel. Ze was beneden, druk met inpakken. Er stonden twee koffers in de hal.
“Ik ga bij je weg,” zei ze, “ik hou niet van je en heb nooit van je gehouden. Ik kan de schijn niet langer ophouden.”
“Dus alles wat we hadden is een leugen?” vroeg ik haar nog. Ze knikte schuldbewust.
Ik probeerde haar nog tegen te houden: “Maar ik hou van je.”
Nu ze weg is voel ik me bedrogen.
« Programmeren
De ketenen opgelost in azijn »
« Programmeren De ketenen opgelost in azijn »
Fictie, Mensen
De Leugen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Programmeren De ketenen opgelost in azijn »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heftig…
De bedrieger bedrogen, mutual assured destruction, goed beschreven.