Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Mensen

Warmtepaal

1 februari 2011 | 120w | Djoeke | 0 |

We delen met wildvreemden een warmtepaal. Onze ruggen en billen worden verwarmd. De voorkant van ons lichaam proberen we te vergeten. De schemer valt. Er is een Italiaan. Er is een jongen. Er is een vader. Er zijn meisjes. En ze gaan allemaal ergens heen. Totdat de trein komt drukt de Italiaan elke vijf minuten op de knop.

En later in de trein gaat het van naar de Italiaan kijken, en teruggekeken worden naar uit het raam kijken. En van uit het raam kijken gaat het naar naar het raam kijken want het duister valt. De mensen lijken het niet te zien. Dat ze het ene moment nog naar de wereld keken en het volgende moment alleen nog naar zichzelf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Djoeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »