Altijd zijn de prinsessen, draken, ridders en feeën er bij de vleet. Ze dansen in het rond, declamerend, roepend, tierend: “Wij zijn een sprookje!”
Vervolgens bijten ze zich als teken in je vel, om nooit meer los te laten. Om je mee te sleuren in hun wereld van lang en gelukkig. Om je daar op te sluiten in een toren. Niet bewaakt door een draak, nee, je bent omsingeld door de illusie van de werkelijkheid van de illusie. Je zit er, met een prop in de mond, handen op de rug, en het enige wat je kan doen, is rondkijken in deze bizarre wereld van kabouters en betoverde taarten. En beseffen dat je je er goed voelt. Lang én gelukkig.
Recente reacties