Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

hopeloos verliefd

16 november 2011 | 120w | Janne Hilgert | 0 |

Smachtend wacht ze in haar kasteel.
Ze voelt het: vandaag is de dag.
Daar, eindelijk, verschijnt het witte paard!
De ophaalbrug wordt neergelaten, de prachtige prins binnengehaald als een held.
Ze staat naast haar vader, de koning, als hij binnenkomt.
Hij glimlacht breed naar hen. Hier moet hij zijn. Hij heeft zijn geliefde al vaak van op een afstand bewonderd, en nog veel meer in gedachten gekust.

Die ogen! Zo wondermooi blauw. In gedachten puzzelt ze al bijeen hoe hun kinderen er zullen uitzien.

Hij kijkt haar aan, buigt voor de koning, neemt zijn hand en kust zijn ring. Dan… zijn arm? Zijn nek?? Zijn MOND??
Nou… dat is balen.
Geen wonder dat er van een koningin nooit sprake was.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janne Hilgert of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »