Gisteren stond ik in de regen te wachten op de metro, of hoe het voertuig van de Randstandrail officieel ook moge heten. Toen ik bij de halte kwam, stond er op het bord dat de metro over één minuut zou komen. Vijftien minuten en een drietal voorbijrijdende metro’s later, was het bord onveranderd. Zoals dat zo gaat op plekken waar men gelaten wacht op wat komen gaat, raakte ik aan de praat. Een man van middelbare leeftijd inclusief beginnende vleespet, aktetas en lange regenjas. Hij stond pas heel even te wachten toen in de verte de vierde metro kwam. “Mooi op tijd,” zei hij. “Staan jullie al lang? Oh, ja het hangt er natuurlijk maar net vanaf wat je beginpunt is.”


In weer en wind en het levert de 100ste op.
Ik moet ook nodig weer eens aan de 120 woorden, ik schrijf veel te veel vooral langere stukken 🙂