Haar immer bijdehante bekkie stond op maximale geilheid. Normaal ben ik niet zo van de tengere dames, maar een onvervalst direct verzoek tot harde actie kon ik simpelweg niet weigeren. Na een etentje waren we al overdreven snel bij haar in bed beland. In haar ruige carnavalstaaltje sprak ze me aan met ‘nerdje’ en als vrouwen met een Brabantse accent dat zeggen, dan is onvervalst harde actie de enige remedie tegen dit schofferen. “Draai je maar om”, mompelde ik. Stevig pakte ik haar bolle billetjes beet en drukte mijn lul cordaat in haar flink natte muts. Ze produceerde een licht commentaar waarbij haar Tilburgse tongval nog steeds merkbaar aanwezig was. “Jeuj wa’ is ‘ie ha’d, ik voel ‘um ech goe!”.
« Weergaloze Tensen
De bergen in »
« Weergaloze Tensen De bergen in »
Liefde
Op z’n Brabants
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Weergaloze Tensen De bergen in »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties