Ik wou dat ik jullie schrijver was.
Ik zou de momenten van onbegrip, van boosheid, van eenzaamheid, ogenblikkelijk herschrijven.
En na elke keer dat jullie van elkaar verwijderd raakten, zou ik jullie weer naar elkaar toe schrijven.
En ik zou geluk schrijven. Niet uitbundig, jullie zouden geen hoofdprijzen winnen of verre reizen maken. Het zou subtiel zijn, klein geluk zou ik schrijven, elke dag een regel.
Ik wou dat ik jullie schrijver was.
En als jullie verhaal samen een einde gaat nemen, zou ik zeggen: “wacht even, er komt nog een hoofdstuk!”
Jullie zouden verrast zijn, elkaar aankijken, en dan zouden jullie vragen: “mogen we het lezen?”
En jullie zouden bij elkaar blijven.
Ik wou dat ik jullie schrijver was.
@Gijs: dat zou de wereld een stuk verdraagzamer maken. Gij zijt … Gij zijt Gijs.
Heel mooi geschreven, Gijs.
Wat mooi, Gijs.
Prachtig, Gijs.
@Levja, @Ewald, @Marlies, @Nel: bedankt voor jullie reacties.
Ik hoorde van een stel uit mijn kennissenkring dat ze gingen scheiden. En toen kwam dit verhaal.
mooi, de droom van de schrijver