Tijdens een biologieles leerde ik dat het neusschotje een soort tentstok is die ervoor zorgt dat je neusvleugels open blijven staan. Zodat je zonder er bij na te denken gewoon door kunt gaan met ademen. Best wel een mooie vinding van moeder natuur of onze Schepper, misschien schelen die twee elkaar trouwens niet zoveel.
Ëén ding hebben ze beiden geen rekening mee gehouden; de kwaadaardigheid van de mens.
Meestal ben ik positiever en beschrijf graag de goedaardige kant van ons soort. Maar nu lees ik een boek dat slechtheid beschrijft. Het hele dorp wist het. Dat laatste is ook de titel van het boek. Ik lees door al stokt soms mijn adem. Dat schotje in de neus helpt niet altijd.
« Slaan
Sal – verborgen verleden »
« Slaan Sal – verborgen verleden »
Communicatie
Soms helpt het niet
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Slaan Sal – verborgen verleden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het boek heb ik niet gelezen, maar de schrijster ervan heb ik twee keer op tv gezien en weet dus waar het over gaat. Onvoorstelbaar dat het gebeurt, vooral als zo veel mensen ervan weten.
Arjan, ook jij hebt je stukje niet als deelnemend aan het weekthema aangemeld. Bewust of vergeten?
Mooi. Die ‘een’ mag wat mij betreft zo blijven, om er meer nadruk op te leggen.
Het is schrikbarend actueel: de input van meneer input andersom.