Je vraagt je ongetwijfeld af, lieve Platero, waarom Stefano steeds minachtend op de grond spuwt wanneer ik hem met een lichte hoofdbuiging groet als ik zijn huis voorbij wandel.
We groeiden op in dezelfde buurt en werden goede vrienden. We namen het altijd voor elkaar op als er één kattenkwaad had uitgehaald. Later gingen we studeren in dezelfde grote stad en ook daar waren we altijd samen op pad, dronken hetzelfde bier en fluisterden gelijkaardige lieve woorden in meisjesoren. We waren ervan overtuigd dat de wereld aan onze voeten lag en dat dat nooit zou veranderen.
Tot… op een bepaald moment de burgeroorlog uitbrak en de bloedbroeders gezworen vijanden werden.
Tijd heelt vele wonden, Platero, maar duidelijk helaas niet allemaal.
« Alice op wondereiland
Ode aan de tijd »
« Alice op wondereiland Ode aan de tijd »
Communicatie, Mensen, Politiek
Platero en ik – Old skool bloedbroeders
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Alice op wondereiland Ode aan de tijd »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oorlog is echt nergens goed voor…
Ik denk dat wanneer je i.p.v. ‘de bloedbroeders’, ‘wij bloedbroeders’ schrijft, het nog persoonlijker overkomt.
@Herve: ik weet niet precies wiede hoofdpersonen zijn, maar het verhaal is akelig realistisch.