Herman Pieter de Boer. Een naam die u waarschijnlijk helemaal niets zegt. Toch slaagde hij erin om een universele droom om te zetten in een lied dat een kinderkoor voor altijd op de kaart zette.
Op een onbewoond eiland, het lied dat tot de verbeelding van velen spreekt, Hitfabriek Kinderen voor kinderen had er zelfs een kneiter van een hit mee, die menigeen jaren later nog woordelijk mee kan zingen. Een evergreen van vaderlandse bodem.
Wie heeft er niet van gedroomd? Wakker worden op een onbewoond eiland en naar je eigen fantasie inrichten. Dat de werkelijkheid vies zal tegenvallen mag de pret niet drukken natuurlijk, het gaat om het prachtige beeld in je hoofd. Zo’n dag kan niet meer stuk.
Voor de liefhebber: https://www.youtube.com/watch?v=k-z_Y0S-wDY
Luc, zwaar allergisch voor Kinderrren Voorrrr Kinderrren. Brrr!
“Herman Pieter de Boer. Een naam die u waarschijnlijk helemaal niets zegt.”
Luc, vermoedelijk heb je “Op een onbewoond eiland” gegoogeld en stuitte je zodoende op de naam Herman Pieter de Boer, een naam die jóu dus kennelijk niets zegt.
De Boer schreef teksten voor satirische televisieprogramma’s, columns in De Tijd, cabaretteksten en heeft meerdere bekroonde boeken geschreven. Verder schreef hij “Laat me” voor Ramses Shaffy. De Boer was jarenlang getrouwd met zangeres Lenny Kuhr.
Dat de naam jou niets zegt, betekent dat jij je niet heel erg hebt verdiept in kunst en cultuur in de laatste paar decennia van de vorige eeuw.
Ewald, ik heb gegoogled wie de schrijver van het lied is. Uitgangspunt is dat mensen vaak wel de titel van een lied weten maar niet wie de schrijver is.
Je bent vrij om conclusies te trekken, al gaan die voorbij aan mijn uitgangspunt. Laat niet verlet dat ik niet op de hoogte ben van het complete CV van meneer De Boer. Desalniettemin, dank voor je reactie.
Luc, waar het mij om gaat: je schrijft (en stelt) in het begin van je stukje, dat de 120w-lezer de naam Herman Pieter de Boer waarschijnlijk niets zegt.
Een veronderstelling die er volkomen naast zit. Sterker nog, een minachting van de lezer.
Of nee, minachting is niet het juiste woord. Geringschatting, dat is beter uitgedrukt.
Een dergelijke gedachte, uitgangspunt is niet bij me opgekomen Ewald. Dat is jouw invulling, niet de mijne. Terecht of niet, en het zal je misschien verbazen maar ik kan er prima mee leven hoor. Dat een lezer er meer inziet dan ik ooit bedoelt heb, ik maak me daar niet druk over. Het zij zo.
Leuk stukje. Voor mij is Kinderen voor kinderen (< hoe zit het met hoofdlettergebruik?) ook wel jeugdsentiment, al was ik nog niet geboren toen Op een onbewoond eiland uitkwam. De klassieker Waanzinnig gedroomd is nog ouder (yep, wiki geraadpleegd). Ik zong graag *Kip, patat en appelmoes*. Als daar genoeg voorraad van is op het onbewoonde eiland dan overleven we het wel.
Mijn nichtje van 3 had al een dansje geleerd op Giga Groen. Een onbewoond eiland is in de verbeelding giga groen
Tja, de Gooise Rr krijg je err gratis bij.
Kinderen voor kinderen, ik weet niet of het nog bestaat. In een nummer wordt de kreet houdoe gezongen. Degene die dat zong, is een dorpsgenote van mij. Ze zingt nu in musicals voornamelijk in het buitenland.
Destijds was het hartstikke leuk, mooi tijdsbeeld. Dank voor je reactie.
Ja, Giga groen is dus een recent liedje van Kinderen voor Kinderen (zoek maar op 😉).
Wat leuk dat het meisje van toen nu in musicals speelt. Een goed opstappje voor een glansrijke carrière, dus. Wie is het?
Hé, is hij niet van Lenny Kuhr? Dacht ik aan het begin van je 120w.
Ja en Kinderen voor Kinderen… ben er mee opgegroeid en was stiekem wel eens jaloers op kinderen die de LP’s wel thuis hadden. Waanzinnig dromen kon wel altijd, ook zonder de LP in onze platenkast.