De kolonel kreeg eindelijk post, Platero. De oude man is in de wolken, hier wachtte hij al enige tijd op: over enkele weken komt zijn dochter hem eindelijk nog eens opzoeken. En kan hij kennis maken met zijn kleindochter, waar hij het bestaan niet van afwist.
Ik herinner mij dat ze, na een hevige ruzie met de kolonel, op nacht was weggelopen, met niet meer dan de kleren die ze aanhad als reisgoed. Dagenlang hebben ze naar haar gezocht, uren in het rond, maar niets gevonden.
Ik heb dit nooit eerder aan iemand verteld, Platero, maar ik heb haar toen meer dan een week onderdak verschaft, tot de zoektocht wat geluwd was.
Haar en ook de vrucht in haar schoot.


Herve. Ik vraag me af of zijn vechthaan nog wel leeft, na al die tijd…
Hij leeft in onze herinnering, onsterfelijk dus.
Boeiend.