Wie hem kent of wie in een conversatie met mij op een doods moment aanbelandt, vraagt al eens hoe mijn jongste zoon het stelt.
Ik antwoord dan, naar waarheid:
“Hij heeft een snor, nu.”
Ik vermoed dat het niet deze informatie is waar naar gevraagd wordt.
Eerder: hoe zit het met zijn muziekgroep, brengen ze binnenkort nog een nieuw nummer uit, wanneer treden ze nog eens op in de buurt?
Of: welke richting studeert hij en zit hij op kamers of neemt hij (‘zoals den onzen’) een sabbatjaar terwijl hij uit werken gaat?
En dat meisje waarmee we hem altijd zien, wie is dat?
Maar mijn eerste antwoord is: “Hij heeft een snor, nu.”
Soms vraagt men niet meer verder.


@Herve:het begin leest een beetje moeilijk, maar ik vind je snor-reactie erg leuk!
Uit het leven gegrepen 🙂
El snorro … waar ken ik dat van. Leuk stukje en herkenbaar.
Graag gelezen
Leuk.